Kemik yoğunluğu ölçümü

Kemik erimesi olarak da adlandırılan “Osteoporoz” kemik kütlesindeki kayıp ile birlikte kırık riskini artırmaktadır.

Kadınlarda kemik kaybı 40 yaşından sonra başlamakta ve menopoz sonrasında hızlanmaktadır. Erkeklerde ise bu durum 55 yaşından sonra kendini göstermektedir. Kemik yoğunluğundaki azalmanın nedeni tespit edilerek kırık riskinin hesaplanabilmesinin en etkili ve basit yolu kemik yoğunluğunun ölçümüdür.

Kemik yoğunluğu ölçümü için günümüzde en çok kullanılan yöntem DEXA yöntemidir. Bu yöntemde hasta, bir masada hareketsiz olarak yatar pozisyondayken hareketli bir kamera ve ışın kaynağı ile ölçüm yapılır ve elde edilen sonuçlar bilgisayar yardımı ile değerlendirilir. İşlem süresi yaklaşık 10 dakikadır.

Diğer yöntem QCT yöntemidir. (Kantitatif bilgisayarlı tomografi) X ışınları ve bilgisayarlı tomografi kullanılarak yapılır. QCT ile hacimsel ölçüm (üç boyutlu) yapılır ve KMY (Kemik Mineral Yoğunluğu) sonucu gr/cm3 olarak verilir.

Kemik yoğunluğu ölçümü:

• Menopoz dönemindeki kadınlarda,
• Cerrahi olarak menopoza giren (yumurtalıkları alınan) kadınlarda,
• Ailesinde Osteoporoz öyküsü bulunlarda,
• 65 yaşın üzerinde olanlarda,
• Vücudunda küçük düşmelerle kırık oluşanlarda,
• Uzun süre yatağa bağlı kalan hastalarda,
• Bazı ilaçların uzun süreli kullanımı sonrasında,
• Diyabet ve/veya kronik böbrek hastalıklarında,
• Hormonal bozukluğu olan veya uzun süre hormon tedavisi gören hastalara yapılmalıdır.

Tedavi gerektiren hastalarda ise tedavinin etkinliğini değerlendirmek amacıyla kemik kaybının şiddetine göre 1-2 yıllık aralarla tekrarlanmalıdır.

Kemik erimesi (Osteoporoz) hastalığı genellikle ciddi kırıklar oluşmadan fark edilmez. Risk grubundaki kişiler kemik dansitometresi ölçümü ile değerlendirilerek, hastalığın, uygun ilaç kullanımı ile kontrol altına alınıp durdurulması sağlanabilir.

İleri Tıbbi Uygulama Merkezlerimiz ve Bölümlerimiz